Welkom op mijn site!

 

Inleiding

Zoals de afbeelding hier naast al doet vermoeden behoor ik tot de katachtigen. Ondanks mijn nogal wilde uiterlijk ben ik toch echt een gedomesticeerde (huis)kat van het ras: OCICAT.

Na enige omzwervingen ben ik op 6 maart 2006 bij Thea en George Kniest komen wonen. Thea maakt deze site en George schildert hele mooie nautische taferelen.
De site is een studie project van Thea en zal dan ook regelmatig aan verandering onderhevig zijn. Mijn taak is om materiaal aan te dragen. Ik hoop dat ik daar mee geholpen wordt door het personeel van mijn nageslacht. Alle binnenkomende post (teksten en afbeeldingen) worden geplaatst op deze website. Ook post van bevriende kattenliefhebbers krijgen een plekje onder de link KattenKrabbels!
Klik op de kleine plaatjes om afbeeldingen in groter formaat te bekijken. Veel plezier!

Hier volgt mijn levensverhaal tot nu toe:

Ik kwam ter wereld op 7 mei 2003 in de Auxarcs Cattery van Barbara Stewart te Harrison, Arkansas, USA. Ze noemden mij mr. Darcy. Van mijn kitten-tijd herinner ik mij niets meer. Bij mijn vertrek kreeg ik naast een indrukwekkende stamboom ook een aantal foto's mee en daar heb ik zelf maar wat tekst bij verzonnen.

Toen ik vijf en een halve maand was verliet ik de USA per vliegtuig vanaf Memphis Airport en kwam 21 oktober 2003 op Schiphol aan om vervolgens opgenomen te worden in de groep Ocicats van Bertie en Aldert Ottens. Zij zijn vooraanstaande gewetensvolle fokkers van ons prachtige ras en juist door het inbrengen van nieuw bloed in de lijnen wordt inteelt en andere ellende voorkomen. En daar was ik voor aangenomen om, zodra ik de volwassen leeftijd zou hebben bereikt, te gaan werken in hun Cattery. Functieomschijving: Dekkater!

Jeugherinneringen

Na de lange en stressvolle auto/vlieg/autoreis was de liefdevolle ontvangst door mijn nieuwe pleegouders een aangename verrassing en het opgenomen worden in de groep Oci's van deCattery Oci van Diem alleen maar dikke pret. De taal vormde geen enkel probleem want bij de dieren is het gewoon beter geregeld dan bij mensen, wij kennen twee duidelijke talen, geluid en lichaamstaal, waarmee ieder dier, all over the world, uit de voeten kan. Mijn inburgering verliep dan ook vlot en er volgden een aantal fijne maanden als huisdier waar ik met zijn aangeboren nieuwsgierigheid en ondernemingslust mens en dier alleen maar vermaakte. Ze vonden mij een grappig jong!

Veel te snel bereikte ik de "volwassen" leeftijd. Ik moest aan het werk en kon, met al mijn hormonen op een rijtje, niet meer in de groep blijven helaas.

Mijn Carrière

Begin 2004 verhuisde ik dus naar een eigen appartement in de garage met royale uitloop naar een afgesloten buitenverblijf. Regelmatig kwamen de andere katten even buurten en kon ik door het gaas heen met hen communiceren.

Op gezette tijden mocht ik een poos vrij rond lopen en de baasjes meehelpen met tuinieren. Ik groeide uit tot een prachtige kater en kreeg al snel damesbezoek. Dan deed ik wat er van mij verwacht werd en die bezoekjes werden een aangename onderbrekingen van de dagelijkse sleur. Dan concentreerde ik mij vol overgave op mijn taak als dekkater en mijn acties resulteerden in mooie nestjes kittens bij mijn lovers.

Daarnaast waren er regelmatig uitstapjes naar de diverse katten Klik hier voor vergrotingtentoonstellingen en genoot ik van alle aandacht en presenteerde ik mij op een voorbeeldige manier, liet me door de keurmeesters geduldig bekijken, bevoelen en beoordelen om vervolgens weer met een CAC kwalificatie en nominatie lint huiswaarts te keren.

Medio februari 2006 kwam er eind aan mijn korte maar succesvolle twee jarige carrière. Bertie en Aldert gingen verhuizen en bij hun tijdelijke onderkomen in Winterswijk was geen mogelijkheid voor een katerverblijf. Gelukkig hadden zij in de voorafgaande maanden een overeenkomst gesloten met de achterburen en inmiddels goede vrienden,Thea en George. Ik zou met vervroegd pensioen gaan en bij hen gaan wonen. Zij hadden een jaar daarvoor hun geliefde Siamees Bono, helaas veel te jong nog, verloren aan een fatale niervergiftiging. Thea kwam sindsdien steeds vaker even buurten en haar bezoeken eindigden altijd in een knuffel cq speelkwartiertje in mijn verblijf. Daarmee gaf ik haar blijkbaar voldoende troost en ging zij langzamerhand steeds meer van mij houden. Daardoor was ze een vertrouwd persoon geworden en had ik weinig last van mijn verhuizing en begon ik aan een nieuwe fase in mijn leven, een leventje als vrije jongen. Ik noem het de VUT.

Mijn Katten Kroost

Tja, ik heb aardig mijn best gedaan tijdens mijn loopbaan in de Cattery en hier volgen een aantal foto's van mijn nakomelingen.

Mijn eerste geliefde, Ezra, kreeg in september 2004 drie prachtige choclate kittens en vervolgens de dames Shanti en Jinra die ongeveer negen weken na een bezoek aan mij respectievelijk een vier en een drieling kregen. Ezra kwam in 2005 nog een keer en kreeg een vijfling! Atisha wierp twee keer en Rebecca, mijn laatste en meest geliefde, kreeg in maart 2006 een prachtige zesling. Onze dochter Kim-Li heeft inmiddels al voor gezonde achterkleinkids gezorgd. Op de Oci van Diem site (kijk bij LINKEN) is haar laatste nestje nog te bewonderen. Dit is wat ik mij zo'n beetje herinner. Ik hou me aanbevolen voor meer nageslacht nieuws.

Oooo... hoe kon ik mijn mooie Fadilah toch vergeten en ons kleintje, Hannah. Hannah heeft haar naam veranderd in Dulce! Onder de link "ingekomen post" kunnen jullie er meer over lezen en zien.

Met Vervroegd Pensioen

6 maart 2006 was het dan zover. De verhuizing van mijn katerverblijf naar een huis. Mijn leven veranderde volkomen. De eerste tijd was het wennen hoor. Al die ruimtes waarin ik mij vrij kon bewegen. Trappen lopen vond ik vreselijk eng. Eerst maar een paar keer bij Thea op de arm. Ik gedroeg mij als een kitten die alles nog leren moest. De 1e keer TV kijken........ ttssss....... niet te geloven gewoon. Alle huiselijke geluiden waren weer ongewoon voor mij maar ik paste mij snel aan. Als ik het echt niet vertrouwde zocht ik even dekking onder de bank.
Och..och...wat voelde mij gelukkig. Zoals je op de foto's hieronder kunt zien vond ik overal heerlijke slaapplekjes. In de tuin mocht ik vrij rondlopen, gaas bovenop de schutting maakt het onmogelijk om te ontsnappen, maar waarom zou ik ook? Hier wil ik nooit meer weg.

Thea kreeg al snel commentaar dat ze mij net zo verwende als haar Siamees Bono maar dan had zij haar antwoord al klaar, "Ik hem verwennen? Kom nou...dit heerlijke dier verwend ONS!". Het is toch vrij normaal om ....tig keren de achterdeur voor mij open en dicht te doen? 3x per dag mijn bak te verschonen omdat ik de eerste weken aan de diaree was? Dagelijks mijn bontjasje borstelen? Diverse slaapplaatsen creëren. Binnen no-time had ik mijn huispersoneel onder controle en wist ik hen om mijn pootjes te winden. Wij Ocicats weten als geen ander hoe wij onze mensen moeten trainen. Niet door te klagen en te mauwen maar met zachte poot kun je ze feilloos sturen in de richting die jij wenst. Misschien schrijf ik daar nog eens een boek over. De titel zou dan kunnen zijn "Hoe voed ik mijn huismens op".

Over mijn Gezondheid en Voeding

Voor een dekkater is het natuurlijk heel belangrijk om goed gezond te zijn en geen erfelijke ziektes of afwijkingen te hebben. Daarvoor moest ik, in mijn jeugd en tijdens mijn werk in de Cattery, regelmatig op controle bij de dierenarts die mij grondig onderzocht en werden er bloedtesten gedaan. Maar na mijn castratie en verhuizing ben ik blijkbaar zo overspannen geraakt dat mijn conditie en weerstand even wat minder was en heeft een Giardia parasiet behoorlijk huis gehouden in mijn darmstelsel. Sjonge, wat kreeg ik me toch een diaree. Gelukkig liet Thea een onderzoekje doen en kreeg ik medicijnen die mij snel beter maakten.

In juni 2008 moest ik naar de tandarts want ik rook wel erg vies uit mijn bekkie. Omdat ik pas vijf jaar was dacht men niet zo snel aan een rotte kies maar meer aan overmatige tandsteenvorming. Nou..het is veel erger. Ik blijk aan een hele akelige gebits aandoening te lijden en dat heet: Feline Odontoclastische Resorptieve Laesies, afgekort FORL. Inmiddels ben ik, na twee operatie's, al acht kiezen kwijt. De rest zal ook wel volgen in de aan komende tijd want het is een progressieve aandoening. Helaas bestaan er nog geen katten kunstgebitjes maar ook zonder kiezen kan ik mijn Carnibest gelukkig nog goed naar binnen werken. Op dat vers vlees voer doe ik het nog het best. Verder krijg ik nog wat lekkere brokjes die ik met de paar kiezen die ik nog heb wel fijn kan malen. Voor de lekkere trek krijg ik zo nu en dan Gourmet mousse. Mijn mulivitamientjes sabbel ik zo uit de tube.

Begin februari 2009 ben ik weer onder het mes geweest en zijn mijn laatste kiezen verwijderd. Het ziekte proces is namelijk niet te stuiten en er waren alweer een paar kiezen aangetast. Gelukkig heeft Thea op tijd actie ondernomen en daarmee voorkomen dat ik hevige kiespijn ging krijgen. Het is nu echt te hopen dat het nu stopt en ik mijn haak en voortanden mag houden.

mei 2010

Toch heb ik iets overgehouden van de laatste narcose. Sinds die tijd heb ik last van een astmatische hoest. Heel vervelend maar naar ik hoop niet levensbedreigend.

Linken

Mijn vroegere werkgevers

Hier ben ik geboren

Informatie over de Ocicat

Oci Cattery in Zevenaar

Alles over het voer van mij

Uitleg gebit probleem FORL

Informatie over Giardia

Schilderijen van George Kniest

Justin Kniest, creative director van dit full-service internetbureau

Wetenschap journaliste Niki Korteweg

Opvangcentrum konijnen en kleine knaagdieren

Naar de site van Beeldhouwer Elly van den Broek

Bekijk de site en mooie beelden van Elly

Onze vriend en huisschilder